มาร์กอส เอวานเจลิสตา เด โมเรส (Marcos Evangelista de Morais) หรือ คาฟู (Cafu) เกิดเมื่อวันที่
7 มิ.ย. ปี 1970 ที่เมืองอิตากาเกเซตูบา รัฐเซาเปาลู ประเทศบราซิล
คาฟู เกิดและเติบโตในรัฐเซาเปาลู ประเทศบราซิล โดยเล่นฟุตบอลกับฟุตซอลตั้งแต่เด็ก
เริ่มจากเข้าทีมเยาวชนท้องถิ่นตอนอายุ 7 ขวบ ก่อนจะย้ายไปทีมเยาวชนของ นาซิอองนาล
และปอร์ตูเกซา โดยระหว่างเล่นในระดับเยาวชน คาฟู เคยเล่นฟุตซอลเป็นเวลา 2 ปี
สมัยเล่นระดับเยาวชน คาฟู เคยพยายามเข้าสโมสรดัง เช่น โครินเธียนส์, พัลเมย์รัส, ซานโตส
และแอตเลติโก มิเนย์โร แต่ถูกปฏิเสธไปหมด จนกระทั่งได้เข้าทีมเยาวชนของ เซา เปาโล ตอนอายุ 18
ปี
หลังจากนั้น คาฟู เริ่มลงเล่นกับทีมชุดใหญ่ของ เซา เปาโล ในฤดูกาล 1990 หรือตอนอายุ 20 ปี
และเป็นส่วนหนึ่งในความสำเร็จของสโมสร

สร้างชื่อเสียงในอเมริกาใต้
เซา เปาโล ในยุคของ คาฟู ประสบความสำเร็จอย่างมาก ทั้งระดับประเทศ และทวีปอเมริกาใต้
ถ้วยรางวัลของ เซา เปาโล ในยุคนั้น รวมถึงถ้วยแชมป์ คัมเปโอนาโต เปาลิสตา หรือบอลลีกประจำรัฐ 2
สมัยติดต่อกัน ในฤดูกาล 1991 และ 1992 เช่นเดียวกับแชมป์ คัมเปโอนาโต บราซิเลย์โร เซเรีย อา
หรือลีกสูงสุดระดับประเทศอีก 1 ครั้ง ในฤดูกาล 1991
ส่วนรายการระดับทวีป มีทั้งแชมป์ โคปา ลิเบร์ตาดอเรส หรือถ้วยชิงแชมป์สโมสรอเมริกาใต้ 2
สมัยติดต่อกัน ในฤดูกาล 1992 และ 1993 เช่นเดียวกับรายการ อินเตอร์คอนติเนนทัล คัพ
หรือถ้วยสโมสรโลก 2 สมัย ในปี 1992 และ 1993
ผลงานดังกล่าวส่งผลให้ คาฟู ได้รับเลือกจากสื่อมวลชนให้เป็นนักเตะอเมริกาใต้ยอดเยี่ยม ในปี 1994
ซึ่งตรงกับปีที่ได้แชมป์ ฟุตบอลโลก ที่สหรัฐ

คาฟู ย้ายไปยุโรปครั้งแรก โดยเซ็นสัญญากับ เรอัล ซาราโกซา ในตลาดนักเตะเดือน ม.ค. ปี 1995
และมีส่วนช่วยให้ทีมคว้าแชมป์ คัพ วินเนอร์ส คัพ ฤดูกาล 1994-95 แต่ย้ายกลับบราซิลหลังจบฤดูกาล
โดยไปเล่นให้กับ พัลเมย์รัส

ค้าแข้งในอิตาลี
คาฟู มีส่วนช่วยให้ พัลเมย์รัส คว้าแชมป์ คัมเปโอนาโต เปาลิสตา ฤดูกาล 1996
ก่อนจะกลับไปยุโรปอีกครั้ง โดยไปเซ็นสัญญากับ โรมา ช่วงซัมเมอร์ ปี 1997
ฟอร์มการเล่นของ คาฟู นับว่าโดดเด่นอย่างมาก ระหว่างการค้ากับ โรมา โดยมีส่วนสำคัญกับถ้วยแชมป์
เซเรีย อา ฤดูกาล 2000-01 ซึ่งเป็นแชมป์ลีกครั้งสุดท้ายของสโมสร
จนกระทั่งหลังจบฤดูกาล 2002-03 คาฟู เลือกไม่ต่อสัญญา และย้ายไป เอซี มิลาน อริร่วมลีก
โดยปฏิเสธข้อเสนอจาก โยโกฮามา เอฟ มารินอส
คาฟู ประเดิมฤดูกาลแรกกับ มิลาน ด้วยการคว้าแชมป์ เซเรีย อา และอยู่กับทีมจนกระทั่งได้ถ้วย ยูฟา
แชมเปียนส์ ลีก ในฤดูกาล 2006-07 และแขวนสตั๊ดในปี 2008

ทีมชาติบราซิล
คาฟู ติดทีมชาติบราซิลครั้งแรกในเดือน ก.ย. ปี 1990 เป็นเกมกระชับมิตรกับทีมชาติสเปน
โดยก่อนหน้านั้นไม่เคยติดทีมระดับเยาวชนมาก่อน
คาฟู ยังเป็นเพียงตัวสำรองในช่วงแรกกับทีมชาติ รวมถึงตอนได้แชมป์ ฟุตบอลโลก ปี 1994 ที่สหรัฐ
ซึ่งทัวร์นาเมนต์นั้น คาฟู เป็นตัวเลือกรอง แต่ได้ลงสนามในนัดชิงชนะเลิศ ดวลกับทีมชาติอิตาลี
เนื่องจากตัวจริงอย่าง ชอร์จินโญ ได้รับบาดเจ็บตั้งแต่ต้นเกม
หลังจากนั้น คาฟู เริ่มเป็นตัวหลักของทีมชาติบราซิล โดยช่วยทีมชาติได้แชมป์ โคปา อเมริกา 2
สมัยติดต่อกัน ในปี 1997 และ 1999 เช่นเดียวกับ คอนเฟเดเรชันส์ คัพ ปี 1997
นอกจากนี้ยังเข้าไปถึงรอบชิงชนะเลิศ ฟุตบอลโลก 1998 แต่แพ้ทีมชาติฝรั่งเศส
ระหว่างรอบคัดเลือก ฟุตบอลโลก 2002 คาฟู เคยถูกริบปลอกแขนกัปตันทีมในยุคของ วันแดร์เลย์
ลุกเชมบูร์โก ก่อนที่กุนซือคนใหม่อย่าง ลุยซ์ เฟลิเป สโคลารี จะแต่งตั้ง เอแมร์ซอน ขึ้นเป็นกัปตันทีม

อย่างไรก็ดี ช่วงโค้งสุดท้ายก่อนถึง ฟุตบอลโลก 2002 รอบสุดท้าย เอแมร์ซอน ได้รับบาดเจ็บไหล่หลุด
และหมดสิทธิ์ลงเล่นทัวร์นาเมนต์ ซึ่งท้ายที่สุด ปลอกแขนก็ตกเป็นของ คาฟู อีกครั้งหนึ่ง
และได้ชูถ้วยแชมป์โลกเป็นสมัยที่ 2 ของตัวเองในฐานะกัปตันทีมชาติ หลังชนะทีมชาติเยอรมนี 2-0
ในรอบชิงชนะเลิศ
อย่างไรก็ดี รายการ ฟุตบอลโลก 2006 ที่เยอรมนี คาฟู เป็นหนึ่งในนักเตะที่ได้รับเสียงวิจารณ์อย่างหนัก
ว่าอายุมากแล้ว และเล่นไม่ดีเหมือนเดิม ซึ่งจบลงด้วยทีมชาติบราซิลหยุดแค่รอบ 8 ทีมสุดท้าย
โดยพ่ายให้กับทีมชาติฝรั่งเศสของ ซีเนดีน ซีดาน
ปัจจุบัน คาฟู ยังครองตำแหน่งนักเตะติดทีมชาติบราซิลมากที่สุด ด้วยจำนวน 142 นัด โดยยิงได้ 4
ประตู

รางวัลในการเล่นฟุตบอลอาชีพ

เซา เปาโล
คัมเปโอนาโต บราซิเลย์โร เซเรีย อา 1 สมัย (ฤดูกาล 1991)
คัมเปโอนาโต เปาลิสตา 2 สมัย (ฤดูกาล 1991 และ 1992)
โคปา ลิเบร์ตาดอเรส 2 สมัย (ฤดูกาล 1992 และ 1993)
อินเตอร์คอนติเนนทัล คัพ 2 สมัย (ปี 1992 และ 1993)
ซูเปร์โคปา ซูดาเมริกานา 1 สมัย (ปี 1993)
เรโคปา ซูดาเมริกานา 2 สมัย (ปี 1993 และ 1994)
โคปา คอนเมโบล 1 สมัย (ฤดูกาล 1994)

เรอัล ซาราโกซา

ยูฟา คัพ วินเนอร์ส คัพ 1 สมัย (ฤดูกาล 1994-95)

พัลเมย์รัส
คัมเปโอนาโต เปาลิสตา 1 สมัย (ฤดูกาล 1996)

โรมา
เซเรีย อา 1 สมัย (ฤดูกาล 2000-01)

เอซี มิลาน
ยูฟา ซูเปอร์ คัพ 2 สมัย (ปี 2003 และ 2007)
เซเรีย อา 1 สมัย (ฤดูกาล 2003-04)
ซูเปร์โคปปา อิตาเลียนา 1 สมัย (ปี 2004)
ยูฟา แชมเปียนส์ ลีก 1 สมัย (ฤดูกาล 2006-07)
ฟีฟา คลับ เวิลด์ คัพ 1 สมัย (ปี 2007)

ทีมชาติบราซิล
ฟุตบอลโลก 2 สมัย (ปี 1994 และ 2002)
โคปา อเมริกา 2 สมัย (ปี 1997 และ 1999)
ฟีฟา คอนเฟเดเรชันส์ คัพ 1 สมัย (ปี 1997)

รางวัลส่วนตัว
นักเตะยอดเยี่ยมแห่งปีทวีปอเมริกาใต้ 1 สมัย (ปี 1994)

ผลบอลสด รวดเร็วก่อนใคร FinalGoal 
มีให้โหลดทั้ง Andriod และ IOS

Leave a Reply